انواع بی اختیاری ادرار

درمان آرتروز با فیزیوتراپی
درمان آرتروز با فیزیوتراپی
ژوئن 21, 2022
فیزیوتراپی برای آرتروز زانو
فیزیوتراپی برای آرتروز زانو
جولای 9, 2022
انواع بی اختیاری ادرار

انواع بی اختیاری ادرار

انواع بی اختیاری ادرار

بی اختیاری استرسی
اگر هنگام پریدن، سرفه یا خنده ادرار نشت کند، ممکن است دچار بی اختیاری استرسی شوید. هر گونه فعالیت بدنی که باعث افزایش فشار شکمی شود، به مثانه نیز فشار وارد می کند. کلمه “استرس” در واقع به فشار فیزیکی مرتبط با نشت اشاره دارد. اگرچه از نظر عاطفی می تواند آزاردهنده باشد، اما این وضعیت ربطی به احساسات ندارد. اغلب فقط مقدار کمی ادرار به بیرون نشت می کند. در موارد شدیدتر، فشار مثانه پر بر توانایی بدن برای نگه داشتن ادرار غلبه می کند. نشت اتفاق می افتد حتی اگر ماهیچه های مثانه منقبض نشده باشند و شما نیاز به ادرار کردن را احساس نکنید.

بی اختیاری استرسی زمانی اتفاق می افتد که اسفنکتر مجرای ادرار، عضلات کف لگن یا هر دو این ساختارها ضعیف یا آسیب دیده باشند و به طور قابل اعتمادی نتوانند در ادرار باقی بمانند. بی اختیاری استرسی به دو زیر گروه تقسیم می شود. در حرکت بیش از حد مجرای ادرار، مثانه و مجرای ادرار با افزایش فشار شکم به سمت پایین جابه جا می شوند و هیچ تکیه گاه بانوج مانندی برای مجرای ادراری وجود ندارد که بتوان آن را بر روی آن فشرده کرد تا آن را بسته نگه دارد. در کمبود اسفنکتر ذاتی، مشکلات در اسفنکتر ادرار با بسته شدن کامل تداخل می کند یا اجازه می دهد اسفنکتر تحت فشار باز شود. بسیاری از متخصصان بر این باورند که زنانی که از طریق واژینال زایمان کرده‌اند، به احتمال زیاد به بی‌اختیاری استرسی مبتلا می‌شوند، زیرا زایمان باعث کشیدگی و احتمالاً آسیب به عضلات و اعصاب کف لگن شده است. به طور کلی، هر چه نوزاد بزرگتر، زایمان طولانی تر، مادر بزرگتر و تعداد زایمان ها بیشتر باشد، احتمال بی اختیاری بیشتر می شود.

سن نیز یکی از عوامل بی اختیاری استرسی است. با افزایش سن یک زن، ماهیچه های کف لگن و مجرای ادرار ضعیف می شوند و فشار کمتری برای باز شدن مجرای ادرار و نشتی لازم است. استروژن نیز می تواند نقشی داشته باشد، اگرچه مشخص نیست چقدر است. بسیاری از زنان تا پس از یائسگی علائم را تجربه نمی کنند.

در مردان، شایع ترین علت بی اختیاری استرسی، آسیب اسفنکتر ادرار است که از طریق جراحی پروستات یا شکستگی لگن ایجاد می شود.

بیماری‌های ریوی که باعث سرفه‌های مکرر می‌شوند، مانند آمفیزم و فیبروز کیستیک نیز می‌توانند به بی‌اختیاری استرسی در مردان و زنان کمک کنند.

مثانه بیش فعال (بی اختیاری فوری)
اگر حتی زمانی که مثانه‌تان پر نیست، میل شدید به ادرار کردن دارید، بی‌اختیاری ادرار ممکن است مربوط به مثانه بیش فعال باشد که گاهی اوقات بی‌اختیاری ادراری فوریتی نامیده می‌شود. بی اختیاری ادرار فوریتی که یکی از انواع بی اختیاری ادرار است هم در مردان و هم در زنان رخ می‌دهد و شامل میل شدید به دفع فوری ادرار است که اغلب پیش از رسیدن به حمام با از دست دادن ادرار همراه است. حتی اگر هیچ‌وقت تصادف نکرده‌اید، اضطرار و تکرر ادرار به دلیل نیاز به دویدن به سمت دستشویی می‌تواند در کار و زندگی اجتماعی اختلال ایجاد کند.

فوریت زمانی ایجاد می شود که عضله مثانه، دترسور، شروع به انقباض می کند و نیاز به ادرار کردن را نشان می دهد، حتی زمانی که مثانه پر نیست. نام دیگر این پدیده بیش فعالی دترسور است.

مثانه بیش فعال می تواند ناشی از مشکلات فیزیکی باشد که بدن شما را از توقف انقباضات غیرارادی عضلات مثانه باز می دارد. چنین مشکلاتی شامل آسیب به مغز، ستون فقرات، یا اعصابی است که از ستون فقرات تا مثانه امتداد می‌یابند – به عنوان مثال، در اثر تصادف، دیابت یا بیماری عصبی. مواد تحریک کننده داخل مثانه، مانند موادی که در طول عفونت تولید می شوند، ممکن است باعث انقباض عضله مثانه شوند.

اغلب هیچ دلیل قابل شناسایی برای مثانه بیش فعال وجود ندارد، اما افراد با افزایش سن بیشتر به این مشکل مبتلا می شوند. به ویژه زنان یائسه، احتمالاً به دلیل تغییرات مربوط به سن در پوشش مثانه و عضله، به این وضعیت مبتلا می شوند. زنان آفریقایی آمریکایی مبتلا به بی اختیاری بیشتر احتمال دارد علائم مثانه بیش فعال را گزارش کنند تا بی اختیاری استرسی، در حالی که عکس این موضوع در زنان سفید پوست صادق است.

وضعیتی به نام سندرم درد لگنی میوفاشیال با علائمی مانند مثانه بیش فعال همراه با درد در ناحیه لگن یا احساس درد، سنگینی یا سوزش شناسایی شده است.

علاوه بر این، عفونت های دستگاه ادراری، مثانه یا پروستات می تواند باعث فوریت موقت شود. انسداد جزئی دستگاه ادراری توسط سنگ مثانه، تومور (به ندرت) یا در مردان بزرگ شدن پروستات (شرایطی که به عنوان هیپرپلازی خوش خیم پروستات یا BPH شناخته می شود) می تواند باعث بی اختیاری فوریت، تکرار و گاهی اوقات بی اختیاری فوری شود. جراحی برای سرطان پروستات یا BPH می‌تواند باعث ایجاد علائم مثانه بیش فعال شود، همانطور که انجماد (کرایوتراپی) و درمان با پرتودرمانی (براکی‌تراپی) برای سرطان پروستات می‌تواند منجر به علائم پرکاری مثانه شود.

بیماری‌های عصبی (مانند بیماری پارکینسون و مولتیپل اسکلروزیس) نیز می‌توانند منجر به بی‌اختیاری ادراری شوند، مانند سکته مغزی. هنگامی که به دنبال سکته مغزی در بیمارستان بستری می شوند، ۴۰٪ تا ۶۰٪ از بیماران دچار بی اختیاری می شوند. تا زمان ترخیص، ۲۵٪ هنوز آن را دارند و یک سال بعد، ۱۵٪ دارند.

دیگر انواع بی اختیاری ادرار

بی اختیاری مختلط
اگر علائم مثانه بیش فعال و بی اختیاری استرسی را دارید، احتمالاً بی اختیاری مختلط، ترکیبی از هر دو نوع، دارید. اکثر زنان مبتلا به بی اختیاری هم علائم استرس و هم علائم اضطراری دارند، یک وضعیت چالش برانگیز. بی اختیاری مختلط همچنین در مردانی که برداشتن پروستات یا عمل جراحی بزرگی پروستات انجام داده اند و در افراد مسن ضعیف از هر دو جنس نیز رخ می دهد.

بی اختیاری سرریز
اگر مثانه شما هرگز به طور کامل خالی نمی شود، ممکن است با یا بدون احساس نیاز به تخلیه، نشت ادرار را تجربه کنید. بی‌اختیاری سرریز زمانی اتفاق می‌افتد که چیزی مانع از خروج طبیعی ادرار از مثانه می‌شود، مانند مورد بزرگ شدن پروستات که تا حدی مجرای ادرار را می‌بندد. همچنین اگر عضله مثانه کم کار شود (برعکس مثانه بیش فعال) می تواند هم در مردان و هم در زنان اتفاق بیفتد، بنابراین نیازی به ادرار کردن ندارید. در نهایت مثانه بیش از حد پر یا متسع می شود و مجرای ادرار را باز می کند و اجازه می دهد ادرار به بیرون نشت کند. مثانه همچنین ممکن است در زمان‌های تصادفی اسپاسم کند و باعث نشت شود. این وضعیت گاهی با دیابت یا بیماری قلبی عروقی مرتبط است.

مردان بیشتر از زنان با بی اختیاری سرریز تشخیص داده می شوند زیرا اغلب به دلیل شرایط مرتبط با پروستات ایجاد می شود. علاوه بر بزرگ شدن پروستات، سایر علل احتمالی انسداد ادرار شامل تومورها، سنگ های مثانه یا بافت اسکار است. اگر زنی دچار افتادگی شدید رحم یا مثانه شود (به این معنی که اندام از موقعیت مناسب خود خارج شده است)، مجرای ادرار او می تواند مانند یک شلنگ خمیده باغچه پیچ خورده و در جریان ادرار اختلال ایجاد کند.

آسیب عصبی (در اثر جراحات، زایمان، جراحی های گذشته یا بیماری هایی مانند دیابت، ام اس یا زونا) و افزایش سن اغلب از انقباض طبیعی ماهیچه مثانه جلوگیری می کند. داروهایی که از انقباض عضله مثانه جلوگیری می کنند یا شما را از میل به ادرار بی خبر می کنند نیز می توانند منجر به بی اختیاری سرریز شوند.

بی اختیاری عملکردی
یکی دیگر از انواع بی اختیاری ادرار نوع عملکردی است . اگر دستگاه ادراری شما به درستی کار می کند اما سایر بیماری ها یا ناتوانی ها مانع از خشک ماندن شما می شوند، ممکن است دچار بی اختیاری عملکردی شوید.

به عنوان مثال، اگر یک بیماری شما را در مورد نیاز به یافتن توالت غافل یا بی توجه کند، بی اختیار می شوید. داروها، زوال عقل یا بیماری های روانی می توانند آگاهی از نیاز به توالت را کاهش دهند.

حتی اگر سیستم ادراری شما خوب باشد، اگر برای رفتن به توالت مشکل دارید، جلوگیری از حوادث برای شما بسیار دشوار است. این مشکل می تواند هر فردی را مبتلا کند که شرایطی دارد که رفتن به حمام و درآوردن به موقع لباس را بسیار دشوار می کند. این شامل مشکلات مختلفی مانند آرتریت، بستری شدن در بیمارستان یا محدود شدن، یا قرار گرفتن توالت در فاصله بسیار دور است.

اگر دارویی (مانند یک دیورتیک که برای درمان فشار خون بالا یا نارسایی قلبی استفاده می‌شود) باعث تولید مقادیر غیرطبیعی ادرار در شما شود، ممکن است دچار بی‌اختیاری ادرار شوید که نیاز به تغییر در درمان دارد. اگر بیشتر ادرار خود را در شب تولید می کنید، نتیجه ممکن است بی اختیاری شبانه یا شب ادراری باشد.

 

کلمات مرتبط :

انواع بی اختیاری ادرار – بی اختیاری ادرار فوریتی – بی اختیاری ادرار استرسی – درمان بی اختیاری ادرار با فیزیوتراپی – فیزیوتراپی کف لگن